Κυριακή, 4 Δεκεμβρίου 2011

Πολιτική ανυπακοή ενάντια στα χαράτσια και τη λεηλασία

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ ΣΤΗΝ ΕΡΓΑΤΙΚΗ- ΛΑΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ

Η κυβέρνηση του μαύρου μετώπου ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ και του εκπροσώπου του τραπεζικού κεφαλαίου Λουκά Παπαδήμου με τη στήριξη των τραπεζιτών, των βιομηχάνων και της Ευρωπαϊκής Ένωσης οδηγεί τους εργαζόμενους και το λαό στη φτώχεια, στην πείνα και στην εξαθλίωση! Πετσοκόβει τις συντάξεις, καρατομεί τους μισθούς, καταργεί τη δημόσια υγεία και παιδεία αλλά και κάθε ίχνος κράτους πρόνοιας!
Και δε φτάνουν όλα αυτά φορτώνει στο λαό με άδικα και εξοντωτικά χαράτσια όπως αυτό της έκτακτης εισφοράς στα ακίνητα μέσω ΔΕΗ που η κυβέρνηση θέλει να τα κάνει και μόνιμα! Σε μια περίοδο που όλο και περισσότεροι δεν μπορούν να πληρώσουν ούτε τους λογαριασμούς της ΔΕΗ αυτοί απειλούν να στερήσουν το ρεύμα, αυτό το απαραίτητο κοινωνικό αγαθό, σε όσους δεν πληρώσουν το χαράτσι.
Τους απαντάμε ότι η παιδεία, η υγεία, το ρεύμα και το νερό δεν είναι εμπορεύματα, ανήκουν στο λαό, ανήκουν σε όλους εμάς.
Απέναντί τους θα βρουν ένα μαζικό, δυναμικό, λαϊκό κίνημα πολιτικής ανυπακοής που θα καταργήσει στην πράξη κάθε προσπάθεια εξαθλίωσης των εργαζομένων και του λαού!
Να οργανωθούμε, να οργανώσουμε το κίνημα ανυπακοής και στην περιοχή μας.
Καλούμε τα συνδικάτα, όλους τους μαζικούς φορείς, τους εργαζόμενους και το λαό της περιοχής μας στην ανοιχτή Εργατική, λαϊκή συνέλευση για να φτιάξουμε μαζί αυτό το κίνημα, δημοκρατικά, χωρίς ηγεμονισμούς και καπελώματα για να μην περάσουν τα σχέδια της κυβέρνησης να μη μείνει κανένα σπίτι χωρίς ρεύμα!
ΤΕΤΑΡΤΗ 7 ΔΕΚΕΜΒΡΗ και ΩΡΑ 7.30 το απόγευμα
Στην αίθουσα εκδηλώσεων του Εργατικού Κέντρου Κοζάνης
  • Δεν χρωστάμε
  • Δεν πουλάμε
  • Δεν πληρώνουμε
Κοζάνη 4/12/2011 Το γραφείο τύπου

Τετάρτη, 15 Ιουνίου 2011

ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΛΑΤΕΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ!


ΤΡΙΩΡΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΣΤΑ ΔΙΟΔΙΑ ΑΦΙΔΝΩΝ- ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΛΑΤΕΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ!

Eκατονταδες συναγωνιστες του κινηματος ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ (www.oxidiodia.gr και www.denplironodenplirono.com) , μαζι με μελη της Λαϊκής συνέλευσης της Πλατείας Συντάγματος, καθώς και με μέλη άλλων λαϊκών συνελεύσεων απο άλλες γειτονιές του λεκανοπεδίου, ακόμη και από την επαρχία απελεύθερωσαν για 3 ώρες το εθνικό δημόσιο δρόμο απο την χαρατσοεισπρακτική εταιρία στις Αφίδνες.
Η μεγάλη ανταπόκριση των ταξιδιωτών χαρακτηρίστηκε απο 2 πράγματα: Την μεγάλη ανταπόκριση στο κάλεσμα των Επιτροπών Αγώνα ("φίλε οδηγέ σταμάτησε για 10 λεπτά και άνοιξε μαζί μας στα διόδια") και τον σχεδόν μηδενικό αριθμό οδηγών που θέλανε να πληρώσουν το χαράτσι.
Πολλές χιλιάδες αυτοκίνητα πέρασαν κορνάροντας και σταματώντας για συμπαράσταση για λίγο ή και μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Πολλοί ήταν αυτοί που μας ζητούσαν τις κίτρινες σημαίες με τα ψαράκια που κυνηγάνε το μεγάλο και που ζητούσαν τον τρόπο να οργανωθούν στις επιτροπές μας. Χιλιάδες ενημερωτικά έντυπα διανεμήθηκαν, ενώ τηλεοπτικά συνεργεία και ειδησεογραφικά μέσα πήραν συνεντεύξεις και βιντεοσκοπησαν την κινητοποίηση μας.
Ολοι οι συναγωνιστές στο τέλος σε μια ανοιχτη συνέλευση που έγινε δίπλα στα διόδια προγραμμάτισαν τις αμέσως επόμενες δράσεις μας (παρέμβαση στα τεκταινόμενα στις πλατείες καθώς και στην μεγάλη γενική απεργία της Τετάρτης 15/6, στην οποία οι Επιτροπές ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ-ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΤΟΥΣ θα πάρουν ενεργό μέρος). Ο αγώνας συνεχίζεται μέχρι την τελική νίκη!
ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ ΑΓΩΝΑ ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ-ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΤΟΥΣ www.oxidiodia.gr

Πέμπτη, 9 Ιουνίου 2011

Kαι λαγός ο ουρακοτάγκος

Του Στάθη
Έβλεπα την κυρία Ξαφά ομιλούσα από της ΝΕΤ. Ανεξαρτήτως των ιδεοληπτικών της δογματισμών, αυτή η κυρία είναι ικανή να οδηγήσει σε εγκεφαλικό ένα χάνι γαϊδάρους! Taedium vitae...
Αυτή λοιπόν ήταν για τον πονηρό Τύπο η είδηση από τη μεγαλειώδη συγκέντρωση του Λαού στα Προπύλαια: η υπό προστασίαν απομάκρυνση ορισμένων βουλευτών από το Κοινοβούλιο;
Ουδόλως αθώος αυτός ο λαϊκισμός, ούτε καν ευήθης. Βολικός για την εξουσία είναι, βολικός για την κυβέρνηση.

Μπορεί ορισμένοι πολίτες να θεωρούν ότι «όλοι οι βουλευτές είναι ίδιοι» ή ότι ακόμα-ακόμα «πρέπει να καεί το μπουρδέλο η Βουλή» -όμως αυτό

ούτε τις λαϊκές κινητοποιήσεις χαρακτηρίζει

ούτε ορισμένοι δημοσιογράφοι μπορούν να το γενικεύουν (παρακολουθώντας την κυβερνητική προπαγάνδα των γενικεύσεων που αναγάγει την

παθολογία κάθε κατάστασης σε χαρακτηριστικό της).

Δεν είναι ίδιοι ούτε όμοιοι όλοι οι βουλευτές, άλλο η κυρία Σακοράφα που δεν ψήφισε το Μνημόνιο κι άλλο ο κ. Αδώνιδας Γεωργιάδης ή ο κ. Πάγκαλος που το ψήφισαν.

Αυτονόητα όλα αυτά, αλλά ως φαίνεται το αυτονόητο κινδυνεύει διαρκώς απ΄ το ανόητο.

.................................

Οπως και να ΄χει, η καλλιέργεια αντικοινοβουλευτικού κλίματος αυτήν τη στιγμή μόνον παγίδα για τις λαϊκές διεκδικήσεις μπορεί να συνιστά, όπως

αυτή που πήγε να επιχειρήσει αυτό το όνειδος της δημοκρατίας ο κ. Καρατζαφέρης

απειλώντας (μόνον για επικοινωνιακούς λόγους, πράγμα που κάνει τις ενέργειές του ακόμα πιο κατάπτυστες) να αποσύρει

από τη Βουλή τους βουλευτές του ΛΑΟΣ (λες και οι τελευταίοι είναι πιόνια). Ομως ο λαός

έδωσε σε αυτόν τον άχρηστο έστω και κωλοτούμπα κλόουν την εντολή να τον εκπροσωπήσει στη Βουλή. Αυτή λοιπόν την εντολή ο πρόθυμος σύμμαχος των γκαουλάιτερ της Τρόικας την εξαργυρώνει καθημερινώς

σε παίγνια εντυπώσεων, συναλλαγών και ανταλλαγμάτων.

Αυτά τα παίγνια είναι που υποβαθμίζουν το Κοινοβούλιο κι όχι οι μούντζες των αγανακτισμένων πολιτών εναντίον έστω και δικαίων κι όχι μόνον αδίκων.

Το ευγενές δικαίωμα της μούντζας ο λαός το έχει κατακτήσει απ΄ την εποχή της Πνύκας και του Ιπποδρόμου. Είναι μια μη βίαιη, ανώτερη της βίαιης, αντίδραση με στόχο όχι τη φυσική υπόσταση αλλά το δοτό κύρος του

κάθε σοβαροφανούς λεχρίτη.

Ουδέποτε ουδεμία δημοκρατία έπαθε τίποτα από ουδέναν Θερσίτη (ακόμα και τον πιο χολερικό ή άδικον), αλλά έπαθε συχνά τα πάνδεινα απ΄ τα χρυσά της τέκνα - κάτι μορφωμένους Κριτίες και φωτισμένους Ροβεσπιέρους.

Δεν κινδυνεύει απ΄ τον λαό η δημοκρατία -ούτε καν απ΄ τους λίγους εκείνους που μέσα στην αγανάκτησή τους δεν χωρίζουν την ήρα απ΄ το στάρι - μόνον αν γίνουν πολλοί είναι ικανοί

να κάψουν τα χλωρά μαζί με τα ξερά.

Ομως ούτε αυτοί οι λίγοι γίνονται ποτέ πολλοί, αν δεν τους αυγατίσουν οι δημαγωγοί (ποπουλιστές και εκσυγχρονιστές).

........................................

Οχι βέβαια! Δεν κινδυνεύει απ΄ τον λαό της η δημοκρατία, αλλά απ΄ αυτούς που την καταργούν με το Μνημόνιο, απ΄ αυτούς που έχουν θέσει το ίδιο το κράτος υπό κατοχήν, απ΄ αυτούς που

εξολοθρεύουν τον πολιτισμό της εργασίας,

ξανακάνοντας τους ανθρώπους σκλάβους του 10ωρου και του 12ωρου ή του 6ωρου!

Απ΄ αυτούς που στήνουν μακελειό...

Σκληρά τα πράγματα. Πυκνώνουν οι αυτοκτονίες για οικονομικούς λόγους! Οι περισσότερες περνάνε στο ντούκου και στα ψιλά...

Το αίμα αυτό είναι προϋπολογισμένο ή συνιστά παράπλευρη απώλεια;

......................................

Ισως οι φόροι στα αναψυκτικά να είναι κι αυτοί μια κάποια λύσις...

ΣΤΑΘΗΣ Σ. 2.VI.2011 stathis@enet.gr

Ελευθεροτυπία

Τρίτη, 7 Ιουνίου 2011

Oι αγανακτισμένοι ήρθαν για να μείνουν




του Μανώλη Πατσώνα
7/06/2011 Από: |www.kozan.gr
Κυριακή 5 Ιουνίου. Οι μεγάλες συγκεντρώσεις των «Αγανακτισμένων» σε όλες τις μεγάλες Ελληνικές πόλεις, καθώς και η μεγαλειώδη συγκέντρωση της πλατείας Συντάγματος, απέδειξαν ότι το κίνημα ήρθε για να μείνει, μέχρι να πετύχει τους στόχους του.

Οι άνθρωποι που γεμίζουν τις πλατείες δεν είναι οι συνήθως «ύποπτοι» των κομματικών και συνδικαλιστικών συγκεντρώσεων. Πρόκειται για την μέχρι πρότινος σιωπηρή πλειοψηφία, για τους κοψοχέρηδες και των δύο μεγάλων κομμάτων.

Πρόκειται για το πρώτο δημοσκοπικά κόμμα, το κόμμα του «κανένα», που αποφάσισε ότι μόνο αν βγει στο κοινωνικό και πολιτικό προσκήνιο μπορεί να δείξει την κατεύθυνση μιας φιλολαϊκής λύσης.

Οι απλοί άνθρωποι απέδειξαν με τη συμμετοχή τους, ότι ήταν έτοιμοι να δώσουν το «παρών» σε κάτι διαφορετικό, μαζικό και ειρηνικό. Με αιτήματα όπως: πραγματική δημοκρατία, τέλος στη διαφθορά και το σάπιο πολικό σύστημα του δικομματισμού, δουλειά, παιδεία, υγεία, αξιοπρέπεια, ξανατοποθετούν στην πολιτική και κυβερνητική ατζέντα αιτήματα και στόχους που είχαν χαθεί στο λαβύρινθο της διαπλοκής, της φαυλοκρατίας, της μίζας, της ατομικότητας.
Πολίτες που τόσο απλά απέδειξαν, ότι μπορούν να συμμετέχουν κατά χιλιάδες ή και εκατοντάδες χιλιάδες σε ειρηνικές, διεκδικητικές, ουσιαστικές συγκεντρώσεις. Που αχρήστευσαν τις βάρβαρες δυνάμεις καταστολής. Που έφεραν σε αμηχανία τα ΜΜΕ υποχρεώνοντάς τα να καλύπτουν τις συγκεντρώσεις τους. Βέβαια η αγαπησιάρικη στάση που δείχνουν απέναντι στο κίνημα δεν είναι αποτέλεσμα κάποιας ιδεολογικής συμπόρευσης. Εκτός της αρχικής τους σαστιμάρας που δείχνει βέβαια το πόσο υποτιμούν το λαό αφού τον θεωρούσαν ανίκανο να αντιδράσει, ευελπιστούν ότι με τη στάση τους αυτή θα χειραγωγήσουν το κίνημα έτσι ώστε να εξελιχθεί σε βαλβίδα ανώδυνης εκτόνωσης της συσσωρευμένης λαϊκής πίεσης.

Ο κόσμος βγήκε στις πλατείες γιατί συνειδητοποίησε ότι έχουμε μπροστά μας 2, 3, πολλά μνημόνια χωρίς ελπίδα ανάκαμψης. Γιατί κατάλαβε ότι δεν είναι δυνατόν να δώσουν λύση στα προβλήματά του, αυτοί που τα δημιούργησαν. Κατάλαβε το αυτονόητο, ότι η εφαρμοζόμενη πολική δεν λειτουργεί, δεν οδηγεί πουθενά, ότι μόνο νέα δεινά μπορεί να συσσωρεύσει για το λαό. Ότι εκτός από το κυνήγι των αριθμών υπάρχουν και ΑΝΘΡΩΠΟΙ με ανάγκες που θέλουν να ζήσουν αξιοπρεπώς. Τι θα κάνει η κυβέρνηση; Θα συνεχίσει αγνοώντας την εκφρασμένη πλέον παλλαϊκή απαίτηση που λέει όχι στο μνημόνιο; Σε κάθε περίπτωση πάντως, μπαίνουμε σε περίοδο που ο πολιτικός χρόνος πυκνώνει και θα υπάρξουν ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις, με καταλυτικό παράγοντα το κίνημα των «Αγανακτισμένων».


ΠΑΤΣΩΝΑΣ ΜΑΝΩΛΗΣ


Παρασκευή, 3 Ιουνίου 2011

Σιωπηλή βουή κοινωνικής οργής!

                                                        του Γιώργου Δελαστίκ  
Από το "Έθνος", 27.5.2011

Χιλιάδες άνθρωποι και χθες στην πλατεία Συντάγματος και στις πλατείες του Ηρακλείου, της Πάτρας, της Θεσσαλονίκης, της Τρίπολης και άλλων ελληνικών πόλεων. Εδωσαν τη συνέχεια στις προχθεσινές δεκάδες χιλιάδες και προετοιμάζουν τον κόσμο για τις παρόμοιες εκδηλώσεις της Κυριακής που αυτήν τη φορά θα επεκταθούν σε πολλές ευρωπαϊκές πόλεις. Πρωτοπόροι οι νέοι, αλλά όχι μόνοι τους. Είναι τόσο πολλοί οι Ελληνες που πνίγονται από την οικονομική πολιτική της κυβέρνησης, ώστε συρρέουν κατά μάζες άτομα κάθε ηλικίας, κοινωνικής θέσης και επαγγέλματος. Η ελληνική κοινωνία βράζει και αναζητεί τρόπους να εκφράσει την απελπισία και την οργή της, ψάχνοντας να βρει δρόμους διεξόδου και ηγέτες πολιτικούς που θα την οδηγήσουν προς τους δρόμους εκείνους.

Η κυβέρνηση διαπράττει βαρύτατο σφάλμα όταν αγνοεί τη λαϊκή δυσφορία κατά της πολιτικής της επειδή ακόμη οι αντιδράσεις του κόσμου δεν έχουν προσλάβει τα χαρακτηριστικά κοινωνικής έκρηξης και έτσι θεωρεί ότι οι εργαζόμενοι και οι συνταξιούχοι θα υποταχθούν μοιρολατρικά στη δεινή μοίρα όπου τους βυθίζει.

Πέραν του ότι μια τέτοια στάση είναι απαράδεκτη για ένα (έστω κατ΄ όνομα) σοσιαλιστικό κόμμα, του οποίου μάλιστα ηγείται ο πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, η γραμμή αυτή είναι και πολιτικά αυτοκαταστροφική για τους εμπνευστές της.

Τα ίδια νόμιζαν ότι μπορούν να κάνουν στους υπηκόους τους οι σοσιαλιστές ηγέτες της Πορτογαλίας και της Ισπανίας και ήδη πληρώνουν τις συνέπειες των επιλογών τους τόσο οι αντίστοιχοι λαοί που υποφέρουν όσο και το πορτογαλικό και το ισπανικό σοσιαλιστικό κόμμα που καταποντίζονται στις εκλογές.

Η κυβέρνηση του Πορτογάλου Ζοζέ Σόκρατες ήδη ανατράπηκε και την άλλη Κυριακή, 5 Ιουνίου, που γίνονται πρόωρες βουλευτικές εκλογές, θα δούμε αν οι Πορτογάλοι σοσιαλιστές θα πέσουν στον πολιτικό Καιάδα. Οσο για την κυβέρνηση του Ισπανού Χοσέ Λουίς Θαπατέρο, αυτή θεωρείται ήδη ξεγραμμένη από τώρα για τις βουλευτικές εκλογές που θα γίνουν σε δέκα μήνες το αργότερο. Την περασμένη Κυριακή σαρώθηκε στις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές, σημειώνοντας το κατά πολύ χειρότερο αποτέλεσμά της εδώ και... τριάντα (!) χρόνια σε εκλογές αυτού του είδους.

Τρεις αμιγώς σοσιαλιστικές κυβερνήσεις είχε όλες κι όλες η Ευρώπη. Αν οι δύο από αυτές θεωρούνται ήδη «ξοφλημένες» και η τρίτη και ισχυρότερη είναι αυτή του Γιώργου Παπανδρέου, αντιλαμβανόμαστε σε τι πολιτικό βάραθρο έχει ρίξει τη σοσιαλδημοκρατία της Ευρώπης η προσχώρησή της στον ακραίο νεοφιλελευθερισμό και τα δόγματά του περί εξοντωτικής λιτότητας εναντίον του λαού, όπως αυτή έχει αποτυπωθεί στο Μνημόνιο ΠΑΣΟΚ - ΕΕ - ΔΝΤ.

Ο κόσμος που γεμίζει τις πλατείες δεν είναι αυτός που συμμετέχει στις απεργίες, τις διαδηλώσεις, τις πορείες που διοργανώνουν τα συνδικάτα και τα κόμματα. Είναι σε μεγάλο ποσοστό πολίτες που μέσω αυτών των ακομμάτιστων συγκεντρώσεων, που διοργανώνονται από τα κάτω και κυρίως από νέους, ίσως και για πρώτη φορά συμμετέχουν σε πολιτικές συναθροίσεις διαμαρτυρίας. Η κυβέρνηση δηλαδή χάνει σταδιακά την ανοχή και αυτού του κομματιού της κοινωνίας ? κάτι το οποίο βεβαίως δεν προοιωνίζεται τίποτα καλό για το πολιτικό της μέλλον, αλλά αυτό είναι αδιάφορο.

Το ειδικό χαρακτηριστικό αυτής της μορφής διαμαρτυρίας είναι ότι φέρνει στο πολιτικό προσκήνιο κοινωνικές ομάδες και στρώματα, ιδίως της νέας γενιάς, που, λόγω της εξαιρετικά σποραδικής και άτακτης και ευκαιριακής επαφής τους με την εργασιακή απασχόληση καθώς το σύστημα τους στερεί τη δυνατότητα διαρκούς και εν γένει σταθερής και μόνιμης εργασίας, μέχρι τώρα δεν είχαν κανέναν φορέα έκφρασης των αιτημάτων τους και υπεράσπισης των συμφερόντων τους. Κανένα συνδικάτο π.χ. δεν εκπροσωπεί έναν νέο που τη μια δουλεύει μοιράζοντας πίτσες, την άλλη μοιράζει διαφημιστικά φυλλάδια, πέντε Σαββατοκύριακα απασχολείται στα κέντρα τηλεφωνικών διαφημίσεων και ούτω καθεξής.

Όλοι οι Έλληνες υποφέρουν από την πολιτική της κυβέρνησης. Ολοι προσπαθούν να διασώσουν ότι μπορούν από το επίπεδο της ζωής τους, την οποία λεηλατεί το Μνημόνιο. Πάνω απ όλους όμως θυμώνουν οι νέοι, που σταδιακά διαπιστώνουν ότι θα είναι η πρώτη γενιά που θα ισχύσει το δόγμα «περισσότερα προσόντα, χειρότερη ζωή» σε σχέση με τους γονείς τους. Έχουν δίκιο.

Ανεπιθύμητοι οι «αγανακτισμένοι»

ΦΡΑΣΤΙΚΑ αποφεύγουν να καταδικάσουν τις αυθόρμητες αυτές κινητοποιήσεις τα πολιτικά κόμματα. Στην πραγματικότητα όμως καθόλου δεν τις συμπαθούν. Τις θεωρούν ενόχληση, από την οποία δεν προσδοκούν να προσποριστούν κανενός είδους κομματικό όφελος. Δεν μπορούν να αγνοήσουν τόσο κόσμο, δεν μπορούν όμως ούτε και να τον κερδίσουν, γιατί είναι πολύ δύσκολο τέτοιοι πολίτες, εξοργισμένοι, να ψηφίσουν κάποιο κόμμα-πυλώνα του συστήματος εξουσίας. Γι΄ αυτό και στην πραγματικότητα περιμένουν με ανυπομονησία να φύγουν όλοι αυτοί από τις πλατείες και να γυρίσουν σπίτια τους! Το έγραψε η ισπανική «Ελ Παΐς» τόσο ωραία: «Οι νέοι βγήκαν στους δρόμους και ξαφνικά γέρασαν όλα τα κόμματα»!